Την Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου οι μαθητές/τριες όλων των τάξεων του σχολείου συμμετείχαν στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα «ΑΣΚΗΣΗ-ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ-ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ» που διεξήχθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων, με φορέα υλοποίησης το Κέντρο Υγείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας.
Η διαμόρφωση των συμπεριφορών ξεκινά ήδη από την παιδική ηλικία και επηρεάζεται σημαντικά από τις συμπεριφορές και συνήθειες του κοινωνικού περιβάλλοντος (μέλη της οικογένειας, φίλοι, εκπαιδευτικοί, σχολείο, πρότυπα). Δεδομένου λοιπόν ότι η παθογένεια έχει τις ρίζες της στην παιδική ηλικία, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η ανάγκη στοχευμένων παρεμβάσεων τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι καθοριστικής σημασίας. Οι παρεμβάσεις αυτές θα συμβάλλουν στη βελτίωση των στάσεων και των αντιλήψεων των παιδιών καθώς και στην υιοθέτηση επωφελών για την υγεία τους συμπεριφορών σε τομείς όπως η διατροφή, η φυσική δραστηριότητα, κ.ά.
Το σχολείο αποτελεί ιδανικό πλαίσιο για την ανάπτυξη και εφαρμογή προγραμμάτων αγωγής υγείας, αφού τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους στον χώρο αυτό. Το σχολείο και ο θεσμός της Αγωγής Υγείας μπορούν να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο στην κρίσιμη αυτή ηλικία, ενισχύοντας με δεξιότητες τους μαθητές (αλλά και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς), έτσι ώστε να διαμορφώσουν επιθυμητές συμπεριφορές που μακροπρόθεσμα θα προασπίσουν την υγεία τους.
Η ελλιπής σωματική δραστηριότητα οφείλεται σε μία σειρά παραγόντων του σύγχρονου τρόπου ζωής των παιδιών, όπως οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, ο καταιγισμός των πληροφοριών, ο εθισμός στο διαδίκτυο, η αλλαγή στον τρόπο επικοινωνίας που οδηγούν σε έναν πιο απομονωμένο και καθιστικό τρόπο ζωής.
Η αλλαγή των ρυθμών ζωής και η τεχνολογική πρόοδος έχει συντελέσει στην έντονη διαφοροποίηση των διαπροσωπικών σχέσεων αλλά και στον τρόπο ανάπτυξης αυτών. Τα νέα παιδιά
αλλάζουν τον τρόπο επικοινωνίας με τους συνομηλίκους τους, χρησιμοποιώντας περισσότερο τα τεχνολογικά μέσα (τηλέφωνο, διαδίκτυο, ηλεκτρονικά παιχνίδια), με συνέπεια να χάνεται η αμεσότητα των σχέσεων, να περιορίζεται το παιχνίδι και η φυσική τάση προς τη σωματική δραστηριότητα, αλλά και να οδηγούνται τα παιδιά προς έναν πιο απομονωμένο και καθιστικό τρόπο ζωής. Το διαδίκτυο θεωρείται πλέον βασικό μέσο επικοινωνίας και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις κοινωνικές σχέσεις των ατόμων. Ειδικά για τους μαθητές, το διαδίκτυο χρησιμοποιείται όχι μόνο ως μέσο επικοινωνίας αλλά και ως μέσο ψυχαγωγίας.
Όταν όμως το Διαδίκτυο και η «ψηφιακή ζωή» αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία και προτεραιότητα στη ζωή ενός παιδιού από τους φίλους, την οικογένεια και το σχολείο του, τότε θεωρείται ότι υπάρχει εθισμός. Οι πιο συχνές μορφές εθισμού στον μαθητικό πληθυσμό είναι το διαδικτυακό παιχνίδι και οι εφαρμογές όπως τα chatrooms και το InstantMessaging. Αντίστοιχη μορφή εθισμού μπορούν να παρουσιάσουν οι μαθητές με την υπερβολική χρήση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και του κινητού τηλεφώνου. Ωστόσο η υπερβολική χρήση αυτών μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα τα οποία να έχουν αντίκτυπο στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών (όπως απώλεια ελέγχου των παρορμήσεων, έντονη επιθυμία για απόσυρση, κοινωνική απομόνωση), καθώς και στη διαδικασία μάθησης και την εν γένει σχολική ζωή τους (σχολική άρνηση που συνοδεύεται από έντονα συμπτώματα άγχους και ενίοτε καταθλιπτική διάθεση).
